İstanbul Rock’ın ilk temsilcilerinden; arkabahçe
Indie rock tarzında bağımsız ve farklı denemelerle yoluna devam eden arkabahçe, 2007 yılında son şeklini alarak İstanbul’un tüm müzikal zenginliğini müziklerine yansıttılar. Dört yıllık bir aranın ardından bir buçuk yıl boyunca üzerinde çalıştıkları ikinci albümleri Bu Işık Ne! Seyhan Müzik etiketiyle 2011 yılı başında raflarda yerini aldı.
Ozan Karaca (vokal), Tunç Aksoy (gitar) ve İlker Omcacıoğlu’dan (bas gitar) oluşan arkabahçe, kalıplaşmış müzik tarzına sıkışıp ödün vermektense söylemek istediklerine göre müziğini şekillendiriyor. Dinleyici ile arasındaki sınırı daha da küçülterek, hayal dünyasını, aslında gerçekmişçesine sert ve bir o kadar da içe kapalı bir görüntüyle çiziyor.
On şarkıdan oluşan albümdeki tüm sözleri Ozan Karaca, müzikleri ise arkabahçe hazırladı. Albümün prodüktörlüğünü, mix ve masteringler dahil olmak üzere, Feridun Düzağaç ve Kıraç gibi isimlerle de çalışmış olan Cengiz Köroğlu üstlendi…
Şarkılarında, bir modern zamanlar eleştirisi sunan grup, bunu yaparken, çağın dinamiklerinden kopmayarak cesur ve sürükleyici bir anlatımı kullanıyor. "Bu Işık Ne!" batının akılcılığı ve doğunun spiritüalizminin, bir ölçü içinde birleşebilme savaşı verdiği İstanbul'un hikayesini zengin melodilerle anlatıyor.
Arkabahçe, ikinci albümünün ilk klibini, albümün üçüncü parçası olan "Gözlerinin Ardında” şarkısına çekti. Şarkı, herkesin aşina olduğu bir tür ayrılığı sert ve açık bir üslupla anlatmasına karşın cümlelerini “Çıldırmış bu dünyada, anlatmam artık yeter” diye bitirip, yine de dinleyicinin güvenli bir yerde durabilmesine izin vermiyor. Klipte yer alan çöl ve deniz imgeleri ise, şarkının bir aşk hikayesi kılığına girerek aslında farklı bir özlemi ve çelişkiyi anlattığı hissini pekiştiriyor.
